Veksonĝo kiel labormetodo

Mi legis blogaĵoj pri niaj ĉiutagaj decidoj. Ili timigis min, sed ankaŭ esperigis min.
Mi ne parolos ĉi tie pri la timo, sed pri la espero.

Unue, mi aprenis ke miaj paŭzoj estas efikoplenaj! Plej precize, kiam problemo estas tro malsimpla kaj ne precize difinita, vi ne devas pripensi dum horoj kaj incitiĝi kaj kapdoloriĝi, sed lasi vojaĝi via menso. Legu bildrakonto, libroj, blogoj aŭ aktualaĵoj.

Via aŭtonoma penso estas pli efika por tiu tasko ol via konscia penso. Se la problemo estas bone difinita, tiel kalkulo, vi prefere pripensi kaj havi precize rezulto. Sed se vi volas elekti la pli bona frostujo, vi ne povas kalkuli. Estas tro multe parametroj kaj ili ne estas bone difinita. Estas preferinda legu informoj pri frostujoj, kaj poste fari aliaj aferoj, kaj poste reveni al la frostujoj kaj elekti tiu kiu ŝajnas la plej bone, sen pripensi.


Kiel programisto, mi havas kompleksoj problemoj en la tuta tago, kaj mi kelkfoje pripensas dum horoj ĝis kapdoloro, sen rezultoj. Sed post "senutilaj faradoj" (kiel skribi blogaĵo, aŭ legi novaĵoj), la solvo subite ekaperas en mia kapo! Evidente vi ne povas mallabori dum la tuta tago, sed mallonge riposeti povas esti efika.

Due, ŝajnas que la plimulto pravas. Provu tia eksperimento: peti al via amikoj, familio kaj kolegoj, ke ili estimi la dimensio de objekto. Se vi kalkuli la averaĝo de respondoj, ĝi certe estas tre proksima de la  mezurita dimensio. Plejofte ĝi estas pli preciza ol la plej preciza respondo!

Se vi volas ke la respondo estas pli preciza, vi devas peti al personoj kiuj havas kapablecoj pri la temo, kaj ankaŭ kelkaj aliaj personoj. La motivado estas grava: la respondoj en konkurso estas pli precizaj.


Do kial tio ĉi esperigis min? Pri la unua fenomeno, ĝi estas pruvo ke mi ne estas vere mallaborema. Mia laboro estas bona kaj mia mastro neniam plendi, sed estas bona por mia bonstato.


Pri la dua fenomeno, ĝi estas pruvo ke demokratio estas bona. Eĉ se kelkaj uloj kaj ulinoj tro profitas, la plimulto plejofte pravas, se la elektebleco estas reala.

Sed atentu! La demando ofte influi la respondo...

Legu pli:
[1] Éloge du pifomètre [fr]
[2] Étrange perspicacité collective [fr]

Valonoj gajnos!

Mi loĝas en Belgio, plej precize en Gembloux, kiu stariĝas en Valonio. En Valonio, ni nun parolas la franclingvon, kaj la Flandrio estas nederlandligva regiono. Brusela Ĉefurba Regiono estas dulingva. Ankaŭ ekzistas minoritato germana Valonoj. Sed tio ne estas tiel simpla.

Mi ne lernigos al vi la subtiloj de nia lando, nur tio: ni balotis la 13an de junio kaj ni ne havas registaron. Ni havas la eŭropan rekordon kaj la 30a de marto ni havos la mondan rekordon!

En Viskonsino estas personoj kiuj parolas la valonlingvon, idoj de 15000 Valonoj de la regiono de Gembloux. Iu el tiuj uloj estis pridemandita en la belga radio lasta semajno, kaj lia aviso pri la politika konfuzegaĵo en Belgio estas:

Les Wallons vont gagner! [Valonoj gajnos]

Do ni resumu: neniu en Belgio povas diri kiam aŭ eĉ se ni havos registaron. Nur kelkaj politikuloj komprenas kial ili disputas kaj neniu scias kial ili ne akordas. Ekster la lando, eĉ en Francio aŭ Nederlando, oni pensas ke Belgio eksplodos, kaj nia diasporo kredas ke okazas civila milito ĉi tie.

Bonvolu helpu nin...

Pri Egiptio

Kial la egiptaj okazaĵoj interesas Eŭropon? Ni akceptis kaj aprovis sinjoron Moubarak ekde preskaŭ tridek jaroj. Li estis la certiganto de stabilo en mezoriento, kaj li akceptis lian hebrean najboron, kun la helpo de jara usona doneco, kiu valoras 1,3 miliardo dolaroj. 1,3 miliardo militaj dolaroj...

Do ni pagis tian ulon por esti ĝentila kun Israelo, kaj neĝentila kun egiptoj, se ne kial tian militan helpon? Sed nun, ni vidas inonj kaj vironj kiuj volas liberiĝi kaj ni estas mirigita, ke ili povas diri "ne" al ilia estro kiam ni estas superregita per mono kaj senmonotimo.

Tiaj geegiptoj (kaj getunizoj) estas niaj sekretaj modeloj, kaj ni ne devas pripensi la kialon de tiaj okazaĵoj, sed la kialon de la neokazajoj en nia "liberaj" landoj.